Spacer przez historię Großhabersdorf

Do gminy Großhabersdorf należą następujące miejscowości : Fernabrünst, Hornsegen, Oberreichenbach, Schwaighausen, Unterschlauersbach, Vincenzenbronn und Wendsdorf.

Wiosna na drodze z Hornsegen, kierunek Großhabersdorf

Mieszkańcy już ponad 2000 lat Großhabersdorf i okolic pochodzą z najazdów Germańskich ludów. W 1960, w okolicach Fernabrünst, podczas wykopalisk, odnaleziono centralny grobowiec pochodzący z 700-600 roku p.n.e. Pierwsze osiedlenia nastąpiły za sprawą Franków i sięgają czasów Karolińskich (7 i 8 wiek), pochodzenie Großhabersdorf czerpie swe korzenie bez wątpliwości z ludu Frańkonskiego. Według pewnego dokumentu z roku 810, region należał, którego centrem był Großhabersdorf, do klasztoru Herrieden, której diecezja podlegała Eichstätt. Z dokumentów wynika, że Großhabersdorf uzyskało poraz pierwszy nazwę Hadewardesdorf" na przełomie lat 1169/70. Kościół, jak również miejscowość była wówczas zamieszkiwana przez biskupów z Eichstätt. Biskupi mieli oparcie u różnych ważnych panów i tym sposobem klasztory, szlacheckie rodziny a zwłaszcza rządzący od Leonrod i hrabia z zamku Nürnberg, a później też hrabia z Ansbach byli zamożni. Hrabia zdołał z biegiem czasu przywłaszczyć sobie wiele dóbr jak również wielkich własności Leonrod w roku 1684. Jednakże w 1738 roku, z 43 dóbr udało mu się jedynie zachować 28.

Rzeźba partnerstwa gmin na placu pzred ratuszem

W Großhabersdorf znajdował się sąd, co zostało udowodnione w 1316 roku. Został on jednak zniesiony w roku 1789. Sąd ten zajmował się małymi przestępczościami. Zaś główny Trybunał Sprawiedliwości znajdował się w Roßtal. W 1414 roku, hrabia otworzył urząd celny w Großhabersdorf. Kościół romański został zbudowany około 1000 roku. Na przełomie 14/15 wieku, został on zastąpiony przez kościół gotycki do dziś istniejący. Reformacja została wprowadzona w 1825 roku.

Zima

W latach 1449/50 mieszkańcy przeżyli liczne ataki pochodzące ze strony Nürmberg. Jednak największą katastrofą była 30-letnia Wojna. W 1632 roku, gmina została podpalona przez armię Wallensteins, wówczas przebywającą w Zirndorf. Z 44 gospodarstw jedynie ćwierć przeżyła ten pożar. Dwie gospody : "Gelber Löwe" (1683) i "Zum Roten Roß" (1697) tworzące do dziś piękną dekorację, zostały odbudowane po tej wojnie. W tym samym czasie pojawiła się w Großhabersdorf duża liczba rzemieślników. W 1895 roku, gmina liczyła 63 rolników, 73 rzemieślników i 43 chłopów. W ten właśnie sposób Großhabersdorf stało sie miejscowością rzemieślniczą. Po 30-letniej Wojnie, Großhabersdorf uzależnione było od hrabi z Ansbach. W 1792 roku, gmina należała do Prusów a od 1806 roku do Bawari.

Aleja partnerstwa z Aixe-sur-Vienne na dawnych torach kolejowych

W 1914 roku, Großhabersdorf uzyskało dostęp do sieci niemieckiej koleji dzięki konstrukcji « lini kolejowej Bibert». Było to ważne wydarzenie dla gminy i jej dalszego rozwoju. Ksiądz z Großhabersdorfer, Friedrich Gruber, przyczynił się w dużej mierze do konstrukcji lini kolejowej Bibert funkcjonującej do 1986 roku.

Wielkanocne dekoracje

Dwie Wojny Światowe przyniosły gminie olbrzymie straty. 17-tego kwietnia 1945, Amerykanie przybyli do gminy. Od 1948 roku, Großhabersdorf szybko nadrobiło straty. Liczba mieszkańców wzrosła z 1050 w 1940 roku do około 4000 dziś. Przyjęcie uciekinierów po Drugiej Wojnie Światowej częściowo przyczyniło się do tego wzrostu ludności. Innym powodem było dobrowolne połączenie gmin Unterschlauersbach i Fernabrünst z Oberreichenbach, Vincenzenbronn i Wendsdorf w 1971 i w 1972 roku. Gmina Hornsegen, która należała do gminy Deberndorf, została również przyłączona do Großhabersdorf.

Widok na basen

Jeśli chodzi o rozwój gminy po Drugiej Wojnie Światowej, należy podkreślić powstanie strefy przemysłowej "Am Sportplatz", która otwiera firmom przemysłowym, handlowym i rzemieślniczym szerokie możliwości.

Widok ze Schwaighausen, pola przy rzece Bibert wiosną

W latach 50 i 60-tych, zostały zrealizowany wielkie projekty konstrukcyjne, chodzi tu między innymi o budowę odprowadzania wód, kanalizacji, budowę dróg, stacji oczyszczalni ścieków (1958), szkoły (1964) i jej rozbudowy (1984/85 i 1993/94), kostnicy (1968) i sali gimnastycznej(1969). Budowa sali wielofunkcyjnej i urzędu były głównymi przedsięwzięciami lat 70-tych. Rozbudowa sieci kanalizacyjnej i budowa nowej oczyszczalni ścieków były dwoma ostatnimi projektami zrealizowanymi na terenie gminy.

Młode zboże w okolicach Fernabrünst

Powierzchnia zamieszkiwana została powiększona poprzez powstanie nowych dzielnic : w roku 1976/77 "Ost", w 1980r. "Stammesmühle", w 1984r. "An der Steige", w 1990 i w 1994r. "An den Weingärten", "Vincenzenbronn West", "Zimmetleite" i "Unterschlauersbach". Warunki życia mieszkańców zostały ulepszone przez powstanie basenu w 1957 roku, przez zakup budynku wielofunkcyjnego «Rangauhaus» (1989) i przez budowę drugiego przedszkola (1991).